Тоскно | Ennui
Мені сьогодні тоскно. Мені сьогодні нудно. Самотить віоліна. Нуд Игорь Северянин. Заграй стару сонату. Живи хоч махо блудно. Притисни до грудей портрет безмовний Танін. Вона зараз в гімназії. Вона тут недалеко. Пригадує бузок і дивиться в вікно. Я відіклав портрет. І знову тоскно. Кепсько. Чи пітьма. Чи вогонь. Чи щастя — все одно.
I’m depressed today. I’m bored today. The violin makes me lonely. Boredom, Igor Sevryanin. Start to play an old sonata. Live at least a little wantonly. Hold to your breast that portrait of unspeaking Tania. She’s at the arts school now. She’s not far from here. She has a passing thought of lilacs and looks out the window. I put the portrait aside. And again I’m depressed. Miserable. Will it be darkness? Will it be fire? Will it be happiness? Doesn’t matter.